grotte_de_trabuc_soldatsDe honderdduizend soldaatjes en de Grote Chinese Muur

De ontdekkers noemden ze de “honderdduizend soldaatjes” en die naam is gebleven.

Ze hebben wereldwijde faam, want niemand heeft begrepen hoe zulke kleine druipsteeenformaties hebben kunnen ontstaan. Het is een absoluut mysterie voor de wetenschap.

Niets vergelijkbaars is te vinden in andere grotten.
Wie de “honderdduizend soldaatjes” gezien heeft, zal zich altijd herinneren aan dit leger van stilte, versterkt door de eeuwige nacht in de grot.

Tot nog toe heeft geen enkele aangevoerde wetenschappelijke theorie of hypothese een bevredigend antwoord gegeven op deze formatie. De eerste ontdekkers dachten dat het stukjes stalagmieten waren, maar niets valt van het plafond erboven.

Wijzen en kenners spreken over “omgekeerde” stalactieten, onstaan door een stijging van het water door een laag klei in de waterbekkens. Hierbij denkt men aan de omgekeerde stalactieten in de Macochagrot in Tschecoslowakije.

Maar er is hier geen centraal kanaal om de druipsteenformatie van water te voorzien en na het uitvoeren van peilingen het is zelfs niet zeker of er überhaupt wel water aanwezig is. Biologen en bacteriologen weiten het aan de aanwezigheid van microben of eenvoudige schimmels, maar deze zijn in vele kilometers van het gangenstelsel te vinden, zonder dat er daar bekkens zijn die zijn gevuld met deze vreemdsoortige formaties.

Het is echter wel zeker dat de formaties nog steeds groeien, zoals blijkt uit de mikrokristallen die zich vormen op het oppervlak en ze ontstaan ook op nieuw gevormde stenen randen van waterbekkens in de gang en op tosblikjes en steentjes die recentelijk van het plafond zijn gevallen.